Аз
  • Аз
  • Ben, şahıs (eski, edebi)
  • Начнём с азов.

Аз ismin hallerine göre çekimi

существительное (isim)

AŞAĞIDAKİ ÖRNEKLER YAPAY ZEKA (GROK 2) TARAFINDAN ÜRETİLMİŞTİR.

Аз говорил о своих чувствах откровенно. (Az duyguları hakkında açıkça konuşuyordu.)

В старинных текстах аз означал 'я'. (Eski metinlerde az, 'ben' anlamına geliyordu.)

Поэт использовал аз для выражения индивидуальности. (Şair, bireyselliği ifade etmek için az kelimesini kullandı.)

Аз показывает личное отношение автора. (Az, yazarın kişisel yaklaşımını gösterir.)

Аз – важное понятие в философии личности. (Az, kişilik felsefesinde önemli bir kavramdır.)

Тексты на древних языках содержат слово аз. (Eski dillerdeki metinler az kelimesini içerir.)

KELİMELERDE ARA